Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
to agapimeno moy sto exo pei

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ουρά είναι φούξια

Ο Αρτέμης είναι ένας σκύλος.  Κανένας δεν τον έχει δει, αλλά υπάρχει. Το ξέρουμε, γιατί ακούμε που και που το γάβγισμα του.  Για την ακρίβεια δεν το ακούμε ακριβώς, απλώς έχουμε μια ενημέρωση ότι αυτή τη στιγμή ο Αρτέμης γαβγίζει. Συνήθως γαβγίζει βαριά και δυνατά. Ούτε πάλι, βέβαια το ακούμε, αλλά η πληροφορία που δεχόμαστε αυτό μας ενημερώνει, ότι ο Αρτέμης γαβγίζει βαριά και δυνατά. Είναι παντού, βλέπει και ακούει τα πάντα. Τρώει απ' το φαΐ μας, κοιμάται στο κρεβάτι μας. Ταξιδεύει στα όνειρά μας, μας δίνει αγκαλιά όταν την χρειαζόμαστε. Μερικές φορές, ο ίδιος ο Αρτέμης μας ανοίγει το παράθυρο για να δούμε τα παιδιά που παίζουν μπάλα στον δρόμο της γειτονιάς, μέσα στην σκόνη και με τα γόνατα ματωμένα, Μερικές φορές το ανοίγει λίγο απότομα για να προλάβουμε δούμε τα δικά μας ματωμένα, σκονισμένα γόνατα, λίγο πριν μας χτυπήσει η φθαρμένη μπάλα στο κεφάλι.  
   Και τι τρίχωμα έχει ο Αρτέμης για να έχουμε ένα καλό ερώτημα;  Μα ο Αρτέμης είναι φουντωτός.  Ναι, ο Αρτέμης είναι φουντω…

Μια καθημερινή ιστορία

Πώς σου φαίνεται η εκτυπωση; Ρώτησα  την γυναίκα με τα σγουρά καστανά μαλλιά, καθώς κοίταζε το δοκίμιο με τα ορθάνοιχτα μάτια της που ενίσχυσε την όρασή της με ένα ζευγάρι γυαλιά με λεπτό μεταλλικό σκελετό. Πολύ καλή, το πρόβλημα που είχε δεν φαίνεται πια. Μου απάντησε. Άρχισα να μαζεύω τα εργαλεία, αφού πρώτα είχα καθαρίσει τις μουτζούρες που έκανα πάνω στην μηχανή εκτύπωσης. Ενώ παράλληλα σκεφτόμουν μια γρήγορη λίστα με τα υλικά που χρειάζεται για να φτιάξω τσουρέκια, και να αφιερωθώ στην μαγειρική όλο το απόγευμα. Συγνώμη για την μουρμούρα, μου λέει κάποια στιγμή. Υπήρξε μια μικρή παύση.
Εγω απο την μεριά μου θα ορκιζόμουν ότι δεν είχα δώσει την παραμικρή σημασία, σε αυτά που έλεγε, για την ακρίβεια δεν είχα καν καταλάβει ότι μιλούσε σε μένα. Η κοπέλα συνέχισε, με έχει πιάσει μια γκρίνια τις τελευταίες ημέρες. Ίσως φταίει το γεγονός ότι ο εργοδότης μου, μου ανακοίνωσε ότι με απολύει  Έμεινα ακίνητος και την κοίταξα σαν χαζός. Γιατί; Ρώτησα. Προφανώς επειδή πλησιάζω τα σαράντα…

Εισιτήριο

Έβγαλε ένα εισιτήριο από το πορτοφόλι της και μου το έδωσε. Πάρε, μου είπε, που να τρέχεις να βρεις εισητηριο. Πάντα αγόραζε καμιά δεκαριά εισιτήρια αστικών συγκοινωνιών, για να τα έχει διαθέσιμα. Τα τοποθετούσε προσεκτικά μέσα σε ένα δερμάτινο πορτοφόλι με διάφορες θήκες που εξυπηρετούσαν άνετα αυτόν τον σκοπό. Και πάντα μου έδινε όταν χρειαζόταν να μετακινηθώ   με κάποιο λεωφορείο. Η προσφορά της μητέρας προς το παιδί, έστω και αυτό το ελάχιστο, μα σημαντικό εισιτήριο. Παρόλο που έχω πατήσει τα σαράντα και τα έχω πατήσει για τα καλά, αυτή μου προσφέρει το εισιτήριο ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που το πρόσφερε όταν ήμουν δώδεκα. Η αγάπη και η ανάγκη της προσφοράς του γονέα προς το παιδί παραμένει αναλλοίωτη, όσα χρόνια και αν περάσουν. Η αγάπη και η προσφορά που γεμίζει οποιαδήποτε ρωγμή. Σαν τον τεχνίτη που ανανεώνει το χρώμα σε ένα δωμάτιο. Γεμίζει τις τρύπες με υλικό επισκευής, μετά τρίβει απαλά τα υπολείμματα και τέλος περνάει το χρώμα. Παραδίδοντας έτσι ένα ανανεωμένο δωμάτιο, γ…