Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

κοσμογονία




















    Καθόταν κουλουριασμένος στο σημείο του. Το σημείο του είναι η αρχή των πάντων για αυτόν.
 Που και που, ξεδιπλώνεται και ξεμουδιάζει από τις πολλές ώρες ακινησίας και περισυλλογής.
 Του αρέσει να τεντώνεται σε μια ατέλειωτη ευθεία στο απόλυτο [           ] και μετά να γυρίζει πάλι για να ξεκουραστεί. στην αρχή του. Για σπίτι έχει ένα σπειροειδές κέλυφος, που τον βοηθάει να αναπτύσσει ταχύτητα όταν βγαίνει έξω από αυτό, πράγμα που το βρίσκει πολύ διασκεδαστικό. Κρίμα όμως που γύρω του υπάρχει το απόλυτο [         ] οπότε δεν υπάρχει κάτι ή κάποιος για να τον θαυμάσει την ώρα που πετάγεται με ορμή μέσα από το καύκαλο του. 
  Το απόλυτο [           ]  είναι κάτι παραπάνω από το απόλυτο κενό ή το απόλυτο τίποτα, διότι ακόμα και το απόλυτο κενό ή το απόλυτο τίποτα  περιέχουν τις λέξεις, τα γράμματα και τον ήχο που τα χαρακτηρίζουν. 
  Τα μόνα αντικείμενα που έχει, είναι ένας κύβος που μέσα του έχει γη, ένα κανονικό οκτάεδρο που μέσα του έχει αέρα, ένα σπίρτο και μια κανάτα με νερό. Καθώς και ένα αυγό, που πάντα είχε την απορία πως διάολο βρέθηκε το αυγό μέσα στο απόλυτο [           ]. 
Η απόλυτη ανία και βαρεμάρα. Η μόνη του διασκέδαση είναι το αυγό. Το πετάει με δύναμη μακριά και μετά παίρνει φόρα μέσα από το καύκαλο και το πιάνει. 
Οργανώνει και πρωτάθλημα αυγοσφαίρισης. Στο προηγούμενο πρωτάθλημα έχασε στον τελικό από τον εαυτό του στην παράταση. Εκνευρίστηκε τόσο πολύ, που του ερχόταν να πετάξει το αυγό με δύναμη στον τοίχο. Αλλά στο απόλυτο [           ] δεν υπάρχουν τοίχοι, πράγμα που τον εκνεύρισε ακόμα πιο πολύ, οπότε αρκέστηκε στις ύβρεις, που εξαπέλυσε  στον αιώνιο αντίπαλό του. Τον εαυτό του.

Μια μέρα ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, διότι στο απόλυτο [           ] δεν υπάρχουν μέρες και νύχτες, σκέφτηκε να τοποθετήσει το αυγό σαν θεμέλιο για το καύκαλο του. Του φάνηκε εξαιρετική η ιδέα της τραμπάλας που θα έκανε πάνω στην στρογγυλή επιφάνεια του. Άσε που και οι εξορμήσεις του πλέον είχαν πιο εντυπωσιακό χαρακτήρα. Το δαιμόνιο μυαλό του όμως του έδωσε την καταπληκτική ιδέα να παραστήσει τον ζογκλέρ. Σκέφτηκε πώς ίσως θα ήταν καλύτερα αν πάνω στο αυγό ισορροπούσε τον κύβο, και πάνω στον κύβο ισορροπούσε το κανονικό οκτάεδρο, και πάνω στο κανονικό οκτάεδρο να ισορροπούσε το σπειροειδές καύκαλο του. Και μετά να πεταγόταν μέσα από το καύκαλο με το αναμμένο σπίρτο στο χέρι και να κατέληγε μέσα στην κανάτα με το νερό, σε μια μεγαλειώδης βουτιά που θα ζήλευε και ο πιο φιλόδοξος ζογκλέρ του τσίρκου. 

Πέρασε ώρες μελέτης και άκαρπων υπολογισμών. Διότι για να κάνει κάποιος υπολογισμούς τέτοιας ακρίβειας θέλει τουλάχιστον έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή με σύνδεση στο ίντερνετ και βοήθεια από το google για περισσότερες πληροφορίες. Και μαντέψτε. Στο απόλυτο [           ] δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα. 

Τα υπολόγισε όλα με το μάτι. Ή μάλλον δεν τα υπολόγισε καθόλου, ούτως ή άλλως δεν θα πάθαινε και τίποτα σοβαρό σε περίπτωση αποτυχίας, στο απόλυτο [           ] δεν υπάρχει η έννοια της αποτυχίας.
Έβαλε κάτω το αυγό ισορρόπησε από πάνω τον κύβο, ισορρόπησε μετά το κανονικό οκτάεδρο, έτσι με το μάτι. Πέταξε από πάνω το σπειροειδές καύκαλο, έβαλε κάπου πιο κει την κανάτα με το νερό. 
Μπήκε μέσα, έτριψε το σπίρτο στο εσωτερικό του καύκαλου ώστε να πετάξει σπίθες και να φουντώσει. Και πετάγεται μέσα από αυτό με όλη του την δύναμη υπερήφανος και καμαρωτός. Και γίνεται το μεγάλο μπάμ. 

Όλα καταρρέουν, όλα συντρίβονται.Και στροβιλίζονται τα κομμάτια τους με ταχύτητα μέσα στο απόλυτο [           ]. Κομμάτια γης φλεγόμενα στροβιλίζονται πάνω από το κεφάλι του, γη, νερό, αέρας, φωτιά όλα έχουν ενωθεί μεταξύ τους και διασπαστεί ταυτόχρονα σε κομμάτια,κομματάκια σκόνες. Και όλα αυτά να στροβιλίζονται σε μια τεράστια σπείρα που δημιούργησε από την  ορμή του καθώς πετάχτηκε από το καύκαλο του. 

Τέτοιο χάλι, τέτοια ακαταστασία,  έκανε να ψελλίσει ένα  ''δεν το έκανα εγώ'' αλλά άρχισε να του καλαρέσει   η ιδέα της ύπαρξης κάτι άλλου, πέρα από το απόλυτο [           ]. Έσπασε την μονοτονία.

Έπειτα από καιρό σταμάτησε να κάνει την οβίδα που πετάγεται από το καύκαλο, βρήκε καλύτερη ασχολία. Επισκεπτόταν αιωρούμενα σφαίρες που γύρναγαν γύρω γύρω από πύρινες σφαίρες και παρατηρούσε μικρά πλάσματα που φιλοσοφούσαν για το πως δημιουργήθηκαν όλα αυτά. 
Γέλαγε πονηρά, αλλά πάντα θα υπάρχει η απορία που κανένας ακόμα δεν έχει λύσει, ούτε ακόμα και ο ίδιος,  το αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό; 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Βόλτα στο χωριό

Σταμάτησε το αυτοκίνητο και κατεβήκαμε με ιδρωμένες τις μπλούζες από το πολύωρο ταξίδι. Υπήρχε λίγος κόσμος που περίμενε την άφιξη μας. Όχι τίποτα ιδιαίτερο, ο παππούς η γιαγιά και μερικοί γείτονες. Δεν υπήρχε βαθμός συγγένειας με τους γείτονες και για να είμαι ειλικρινής μου ήταν άγνωστοι. Αλλά όπως συμβαίνει στα περισσότερα χωριά, όλοι θεωρούνται συγγενείς μεταξύ τους κατά κάποιο τρόπο.
Το ευχάριστο κλίμα της επαρχίας, του χωριού. Όλα κυλάνε ήρεμα και φυσιολογικά πάνω στα κύματα του χρόνου. Όλοι ασχολούνται με όλους. Όλοι εισβάλουν στην οικογένειες των άλλων όπως ο ήλιος τρυπώνει από τις γρίλιες των παραθυροφύλλων. Έτσι δημιουργούνται τα κοινά μυστικά και ο τρελός του χωριού.

Ο παππούς και η γιαγιά καλοδέχτηκαν με αγκαλιές και φιλιά την εγγονή αλλά και εμάς, στην συνέχεια. Το ίδιο τόλμησε να κάνει άλλη μια ηλικιωμένη γειτόνισσα. Η μικρή, αντικρίζοντας την να πλησιάζει απειλητικά για να την φιλήσει κρύβεται πίσω από το πόδι μου. Βάζω  το χέρι μου και καλύπτω το κεφαλάκι της μικρής. Επι…

Οι πορτοκαλί καρέκλες

Ήταν μια κουζίνα θλιβερή, με ντουλάπια απομίμησης ξύλου και έναν γκρι νιπτήρα.
Ένα άσπρο τραπέζι σχεδόν στο κέντρο του δωματίου και έξι πορτοκαλί πλαστικές καρέκλες, που προσπαθούσαν μάταια να δώσουν ένα χαρούμενο τόνο σε όλο το σύνολο. 
Πάνω στο τραπέζι ήταν παρατημένο ένα κουτί που περιείχε φαγητό από ταχυφαγείο.
Η κουζίνα επικοινωνούσε με μια αίθουσα  στην οποία υπήρχαν έξι γραφεία, πάνω στα οποία υπήρχαν ισάριθμες οθόνες υπολογιστών, που πίσω από αυτές κρύβονταν ισάριθμες καμπουριασμένες υπάρξεις. Δεν μιλούσαν μεταξύ τους ούτε κοιτάζονταν, παρά μόνο ένας, με ακουστικά στα αυτιά άκουγε τραγούδια τα οποία σιγοτραγουδούσε, αρκετά σιγά για να καταλάβεις τι λέει, αλλά αρκετά δυνατά ώστε να σε ενοχλούν οι ήχοι που παρήγαγε το στόμα του.
Κάποια στιγμή μια φιγούρα έσπρωξε την καρέκλα προς τα πίσω και παρέα με την καμπούρα και την λιπώδη κοιλιακή περιφέρειά του, σύρθηκε μέχρι την κουζίνα, έκατσε σε μια πορτοκαλί  καρέκλα και άνοιξε το ταλαίπωρο κουτί, που είχε φέρει πριν κάμποση ώρα κάποιο…

Κάπου στη Ομόνοια

Εγώ είμαι υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είμαι υπέρ της ελευθερίας της επιλογής και υπέρ του καταναλωτή. Έτσι μου είπε μια κυρία που εργαζόταν σε ένα γραφείο δύο δωματίων, στριμωγμένο σε έναν όροφο μιας πολυκατοικίας κάπου στην Ομόνοια.
Για να φτάσω σε αυτήν, έπρεπε να μπω σε μια σκοτεινή  στοά, που δεξιά και αριστερά της εισόδου της  υπήρχε από ένα καφενείο. Στον αέρα υπήρχαν οσμές τσιγάρου, μούχλας και καφέ. Προτίμησα το παλιό ασανσέρ, που έκανε περίεργους θορύβους, παρόλο που ήταν στον πρώτο όροφο, γιατί  απλά δεν είχα διάθεση  να μαντέψω την ακριβή τοποθεσία των σκαλοπατιών παίζοντας τυφλόμυγα στα σκοτάδια.
Για τις επόμενες δύο ώρες βρισκόμουν ανάμεσα στην μηχανή που έπρεπε να ξανακάνω να λειτουργήσει και στο βαριά φορτωμένο με χαρτιά και ντοσιέ γραφείο, μιας συμπαθητικής κυρίας.      Όση ώρα εργαζόμουν, μου μιλούσε, έπλεκε το εγκώμιο της Ευρώπης, του ελεύθερου εμπορίου, της κατάργησης της αργίας της Κυριακής. Που και που της απαντούσα για να διατηρήσω ζωντανή τη φλόγα της συζήτησης.…