salarta

2012-01-02T13:42:00.000-08:00

2012-01-02T13:15:00.000-08:00

bride

2010-10-31T11:45:00.000-07:00

απομόνωση

2010-08-03T22:25:00.000-07:00

grief

2008-04-09T14:12:00.000-07:00

2008-03-07T07:41:00.000-08:00

2008-03-06T06:57:00.000-08:00

2008-03-06T06:55:00.000-08:00

2008-01-21T06:52:00.000-08:00

2007-11-06T05:06:00.000-08:00

2007-10-27T14:08:00.001-07:00

Δεν ξέρω ακριβώς τι μου συμβαίνει αλλά όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο.Μήπως είναι ανάδρομος ο ερμής; μήπως έσπασα κάνα καθρεύτη και δεν το συγκράτησε η μνήμη μου;Νομίζω ότι γεννήθηκα για να σπείρω την πανωλεθρία,χρυσάφι πιάνω και σκατά γίνεται. Ζω τραγελαφικές καταστάσεις που με έχουν κάνει να αναθεωρήσω βασικά πράγματα για την ζωή μου.Μια από αυτές ήταν και η σημερινή(όχι η μοναδική μη γελιόμαστε, καθημερινά εδώ και δύο εβδομάδες ζω παρόμοιες καταστάσεις) Σάββατο πρωί,τι το ποιό ωραίο από ένα καλό χουζούρεμα στο κρεβάτι αγκαλιά με την γλυκιά ερωμένη μου, μετά από μια κακή,ψυχρή,ανάποδη,σκατά,χάλια διαβολοεβδομάδα στην απαίσια εργασία που επέλεξα να κάνω και που μου έχει σημαδέψει σε μέγαλο βαθμό τη ζωή μου.Χτυπάει το κουδούνι της εξώπορτας,η ώρα ήταν πρωί,πάρα πολύ πρωί,τόσο πρωί που το κανονικό πρωί μοιάζει με απόγευμα.Δεν δίνω σημασία και συμβουλεύω και την μικρή να κάνει το ίδιο.Σταματάει το μαρτύριο.Χαλαρώνω πάλι.Πραγματικά είμαι πολύ καλός σε αυτό, χαλαρώνω σχεδόν ακαριαία έπειτα από μία επώδυνη κατάσταση σαν αυτή του κουδουνιού εξώπορτας ή ξυπνητηριού.Ξαναχτυπάει έντονα ,τόσο έντονα που νόμισα ότι κόλησε το μπουτόν και θα χτυπάει αιώνια(κόλαση),αλλά όταν τα πράγματα νομίζεις ότι δεν μπορούν να πάνε χειρότερα έ τότε αυτά πάνε,ο βασανιστής χτυπάει ταυτόχρονα και την πόρτα και ταυτόχρονα ουρλιάζει το όνομα της φίλης μου.Τρία πράγματα ταυτόχρονα ,του βγάζω το καπέλο,σίγουρα έχει πείρα και χρόνια επίπονη εξάσκηση. Με την προθυμία ενός μελλοθάνατου που πάει στην αγχόνη,η φίλη μου σηκώνεται και ανοίγει την πόρτα.Μια γέρικη παχουλή φιγούρα στεκόταν πίσω από την πόρτα.Ο γεράκος από το διπλανό διαμέρισμα.Αυτός ήταν έξω,η φίλη μου στα σύνορα έξω μέσα,εγώ μέσα και από κάτω από τα σκεπάσματα και τα κλειδιά του γείτονα μέσα και από πίσω.Ναι ! μέσα και από πίσω από την πόρτα του σπιτιού του.Κλειδώθηκε έξω από το σπίτι του.Ωραία τι κάνουμε τώρα;Ασφαλώς και θα φωνάξουμε κλειδαρά,λέω εγώ, θεωρώντας ότι η λογική μου πρόταση θα τον βρει σύμφωνο.Αλλά δεν.... .-Θα πηδήξω δίπλα από το μπαλκόνι, λέει, αλλά επειδή εσύ αγόρι μου είσαι πιό ευκίνητος από μένα θα πηδήξεις εσύ , μου λέει. Σε αυτό το σημείο του είπα μία ιστορία για κάποιον Νεύτονα και κάποιους κανόνες που είχε πει, και που καλό θα ήταν να τους λαμβάνουμε υπ όψιν μας.Και ότι αυτοί οι κανόνες δεν ισχύουν μόνο για τα μήλα αλλά για όλα τα άψυχα και έμψυχα αντικέιμενα που υπάρχουν σε αυτόν τον πλανήτη. Ο γεράκος ήταν ανυποχώρητος, αν δεν πηδήξεις εσύ, μου λέει, θα πηδήξω εγώ.Σε αυτό το σημείο εγώ αποχώρησα προσωρινά για να εκτελέσω μια σωματική μου ανάγκη.Επιστρέφωντας βλέπω ένα γερο-ταρζάν να κρέμεται από το μπαλκόνι και να προσπαθεί να κάνει τον χάρο να χαμογελάει και τους ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων,που είχαν την έμπνευση να παρκάρουν τα τροχοφόρα τους από κάτω μας,να κλαίνε. Τελικά πέρασε.Πως τα κατάφερε δεν κατάλαβα γιατί δεν μπορούσα να κοιτάζω.Βασικά είχα κλείσει και τα αυτιά μου για να μην ακούσω τον ήχο που θα έκανε αν έπεφτε. Αξίζει ένα μπράβο ο παππούς για το ότι κατάφερε το ακατόρθωτο για την ηλικία του. Αυτός ο πίνακας,η αυτοπρωσοπογραφία μου,(ψωνάρα) θα εκτείθεται μαζί με άλλους δύο, σε έκθεση ζωγραφικής στην πάτρα και συγκεκριμένα στο μέγαρο λόγου και τέχνης ,η έκθεση ξεκινάει αυτήν την τρίτη και τελειώνει στις 11 νοέμβρίου.Δεν θα είμαι στα εγκαίνια,αν και πολύ θα το ήθελα,λόγο μιας τρελής κατάστασης και μάλλον δεν θα δω καθόλου την έκθεση, λόγω άλλων εξωφρενικών καταστάσεων.Αν περάσετε από την πάτρα δείτε την έκθεση και πείτε μου εντυπώσεις.

Μάθημα σοφίας

2007-09-25T05:57:00.000-07:00

Ένας υπέροχος πίνακας από τον modigliani.
Η θλιμένη κοπέλα αντιτίθεται στο έντονο και ερωτικό κόκκινο φόρεμα της.Οι καθαρές και λεπτές γραμμές τονίζουν τα χαρακτιριστικά της δινοντάς της μια αριστοκρατική γοητεία.
Αυτό όμως που με εντυπωσίασε στον πίνακα είναι τα μάτια έτσι όπως τα έχει απεικονείσει ο ζωγράφος. Το αριστερό είναι σωστά σχεδιασμένο σε σχέση με το υπόλοιπο πρόσωπο,δίνει μια εντύπωση θλίψης και παραίτησης από τη ζωή σαν να έχει επιφορτιστεί,η κοπέλα, με δυσβάσταχτα και άλυτα προβλήματα.Ενώ το δεξί έχει σχεδιαστεί λοξά,σε σχέση με το υπόλοιπο πρόσωπο,και δίνει μια εντύπωση ζωτικότητας ,ισχυρού χαρακτήρα, που είναι σίγουρη για το τι επειζητά από τη ζωή και ξέρει πως να το διεκδικήσει.Το μισόκλειστο βλέφαρο,του δεξιού ματιού,σε συνδιασμό με το ελαφρύ χαμόγελο των κόκκινων χειλιών της θα μπορούσε να είναι και ένα ερωτικό κάλεσμα του μοντέλου.

Ένας πίνακας που άνετα ταιριάζει στην εποχή του φθινιπώρου, που διανύουμε.Από την μία η μελαγχολία για το πέρας και την ανεμελιά του καλοκαιριού και απο την άλλη η σηματοδότηση ενός νέου ξεκινήματος,έστω και μιας νέας ρουτίνας.
Θα μπορούσα να ευχηθώ καλό φθινόπωρο αλλά λόγο της φιλότιμης προσπάθειας που καταβάλουμε για την καταστροφή της γης,έχουμε καταφέρει προς το παρών να εξαφανίσουμε τις εποχές γι'αυτό εύχομαι στην Tete-de-Juene(όπως προφανώς ονομάζεται το μοντέλο που επέλεξε ο modigliani για να την αφήσει να ταξιδεύει στους αιώνες) καλό φθινόπωρο μιας και αυτή ξέρει πως να ατενείζει την άνοιξη,έστω και με το ένα μάτι ,το δεξί.

Μάθημα σοφίας

2007-09-18T12:15:00.000-07:00

Απόγευμα παρασκευής και δύο μέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές , ετοιμάζομαι βιαστικά για να επιστρέψω στα πάτρια εδάφη και να ασκήσω το εκλογικό μου δικαίωμα.Ρίχνω βιαστικά σε ένα σακίδιο μερικά ρούχα,κάνω φιλότιμες προσπάθειες να επαναφέρω στην τάξη την άναρχη γεμάτη από καταληψείες νηπτήρων, πιάτα και μαχαιροπήρουνα,που εδώ και μέρες έχουν κατασκηνώσει στην κουζίνα μου.

Προσπαθώ να θυμηθώ κάτι σημαντικό, που μου ανέθεσαν επιπόλαια, να φέρω εις πέρας.Λέω επιπόλαια διότι εγώ θα ανησυχούσα για την εξέλιξη των πραγμάτων εαν ανέθετα σημαντικές εργασίες σε ανθρώπους σαν και εμένα.Πάνω στην παραζάλη του πανικού ,που μου σημβαίνει κάθε φορά που ετοιμάζομαι στο παρα πέντε για να πάω κάποιο ταξίδι,θυμάμαι ότι δεν είμαι μόνος στο σπίτι παρά έχω σαν συντροφιά, αυτές τις μέρες ,τρία παραδείσια πουλιά.

Μικρά πουλάκια με σταχτύ φτέρωμα , το κελαηδημά τους είναι ιδιαίτερο και μου θυμίζει ήχους κινητού τηλεφώνου.Χαρακτηρισμό που όταν τον είχα πρωτοαναφέρει, έκανε την μικρόσωμη αλλά και χαριτωμένη ιδιοκτήτριά τους να κάνει έναν αστείο μορφασμό μισοκλείνωντας τα μάτια και παράλληλα να μου παρουσιάσει κορο'ι'δευτικά την άκρη της ροζ γλωσσίτσας της.

Ασφαλώς είχα αναλάβει την ευθύνη να διατηρήσω στην επίγεια ζωή αυτές τις τρείς φλύαρες υπάρξεις.Προσπαθώ να θυμηθώ ,που είχα συμφωνήσει αδιάφορα με την μικρή, την τοποθεσία της τροφής.Βασικό συστατικό για να φέρω το ήμιση της αποστολής μου εις πέρας .Θυμάμαι ότι είχε αναφέρει ένα ντουλάπι.Βρίσκω την τροφή και βγαίνω στο μπαλκόνι.Κάνω απόπειρα να αφαιρέσω το δοχείο με τα σποράκια από την ειδικά διαμορφωμένη θέση του κλουβιού.Και με μια απίστευτα γρήγορη κίνηση το ένα το πουλί θυμήθηκε οτι η φύση του είναι να πετάει ελεύθερο στον ουρανό.Το πεταγμά του ήταν αρκετό για να απομακρυνθεί από τον εντεταλμένο δεσμοφυλακά του.Σαν χάνος κάθομαι και κοιτάζω τον μικρό επαναστάτη ,που ασφαλώς φέρθηκε με περισότερη εξυπνάδα από εμένα.

Φοβερά ενοχλημένος από τον τσαλαπατημένο εγωισμό μου φροντίζω τα εναπομείνοντα

μέλλη της φτερωτής ομάδας.

Αναρωτιέμαι άραγε πως θα αντιδράσει η μικρή ,που ομολογουμένος ξέρει να μετράει, όταν δει ότι το ένα πουλί έγινε πουλί και πέταξε.Σίγουρα θα εξοργιστεί,λανθασμένα κατά την γνώμη μου.Λογικά θα έπρεπε να είναι υπερήφανη που διαθέτει πουλιά με τόσο υψηλό δείκτη iq. Και όχι μόνο αυτό αλλά θα πρέπει να με επιβραβεύσει που ελευθέρωσα, έστω και παρά τη θελησή μου, ένα φυλακισμένο πλασματάκι.

Το πόρισμα που με δίδαξε αυτή η περιπετειά μου είναι οτι ίσως κάποια στιγμή μας δωθεί μια ευκαιρία για να δραπετεύσουμε από καταστάσεις οι οποίες μας κρατούν φυλακισμένους.Αρκεί να έχουμε την σοφία για να την κατανοήσουμε και το θράσσος για να την πραγματοποιήσουμε

Ο πίνακας είναι φυσικά δικός μου και λέγεται ανάνηψη. Μάλλον ταιριάζει στην περίπτωση.

Μάθημα σοφίας

2007-09-14T08:03:00.000-07:00

Ναι είναι αλήθεια,κάθε μέρα γίνομαι και πιο σοφός.Σήμερα ,Παρασκευή,καθώς γύριζα σπίτι από την υπέροχη εργασία μου,που παρεπιπτόντως ευτυχώς που υπάρχει αυτή η εργασία για να με απασχολεί δέκα ώρες την ημέρα,σε άλλη περίπτωση δεν θα είχα με τι να γεμίσω τη μέρα μου.Και ασφαλώς πρέπει να ευχαριστήσω τις εκάστοτε κυβερνήσεις που με την ακρίβεια με αναγκάζουν να γεμίσω δημιουργικά και τα βράδια μου σερβίρωντας αλκοολούχα ροφίματα σε περίεργους τύπους που πίνουν για να ξεχάσουν,να πληρώσουν τον λογαριασμό που έκαναν.

Καθώς λοιπόν γύριζα σπίτι,με κοκκινισμένα από τα δάκρυα συγκινήσης μάτια μου,αδυνατώντας να συνειδητοποιήσω αυτό που μου έτυχε,θεέ μου ευχαριστώ είναι παρασκευή,μου δημιουργήθηκε μια αίσθηση κενού.

Ανταρσία! το στομάχι συνωμότησε με τον εγκέφαλο που αυτός με τη σειρά του διέταξε το υπόλοιπο σώμα σε μη υπακοή προς τις επιθυμίες μου για άμεση επιστροφή στην οικία μου.Προδομένος και ανίκανος να αντιδράσω υπέκυψα.

Οινομαγειρείο ήταν ο προορισμός, χοιρινό ψητό με πατάτες ήταν το σύνθημα,παρασύνθημα

δεν ξέρω αν υπήρχε και άν υπήρχε δεν θα μπορούσα να καταλάβω με την μανία που έστελνε, το χοιρινό,το άνω πεπτικό σύστημα στο επαναστατημένο στομάχι μου.

Καθώς έδινα μάχη για την κατατρώπωση της ανταρσίας, μια φιγούρα με ένα ακορντεόν ράντιζε με νότες τα τραπέζια και τους θαμώνες,με το αζημίωτο φυσικά.Έχοντας χωμένο το κεφάλι μου μέσα στο πιάτο, δεν αντιλήφθηκα τον κύριο που είχε έρθει δίπλα μου και παίζοντας με το ακορντεόν ζητούσε να του αφήσω αντίτιμο για την διασκέδαση που μου παρείχε. Εγώ όντως φιλόμουσος,πεινασμένος αλλά φιλόμουσος επαναλαμβάνω,θέλησα να τον συνοδεύσω τραγουδώντας το '' δεν θέλω την συμπόνοια κανενός'' , παλιό λαικό άσμα.

Ξεκινάω θαρραλέα να μουρμουρίσω δεν θέλ...... και το χέρι μου αυτόματα με μπουκώνει με μια πατάτα.Ο κυριος μου γυρνάει την πλάτη και φεύγει,μπορώ να παραδεχτώ ότι το ξεκίνησα λάθος, στο τραγούδι δεν κόλαγε το φα ύφεση ,που το ξεκίνησα, αφού ο τόνος του είναι από λα και μάλιστα μείζωνα.

Το μαθημα σοφίας που άντλησα από τη σημερινή μέρα είναι ότι ο πεινασμένος δεν καταλαβαίνει την πέινα του άλλου,και εγώ αφού χόρτασα ,το σκέφτηκα αυτό.

Και αδυνατώντας να καταλάβουμε τον συνανθρωπό μας ,οδηγούμαστε στην αποξένωση.

Πάντα θα πεινάμε για κάτι, και εντάξει το στομάχι το γεμίζεις ή το ξεγελάς, τον εγωισμό όμως πως τον χορταίνεις όταν σε διατάζει να τον γεμίσεις?

Σημείωση ο πίνακας έχει τίτλο αποξένωση ,είναι δημιουργία μου.

Στο κάτω κάτω και εγώ το blog το έχω για να ικανοποιήσω τον εγωισμό μου.