Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Επιλεγμένα

Σκέψεις Απριλίου

Και να που έρχεται ο καιρός, που κοιτάζω το αγαπημένο μου αυτοκινητάκι και παρατηρώ ότι ο χρόνος αφαίρεσε το χρώμα, μα εγώ ήμουν σίγουρος ότι τον προηγούμενο μήνα το είχα και έπαιζα στο κεφαλόσκαλο περιμένοντας την μητέρα μου να  φωνάξει εμένα και τον αδελφό μου για φαγητό.
 Αντί για πρόσκληση σε φαγητό λαμβάνω πρόσκληση από την κόρη για παιχνίδι με τις κούκλες μαζί με το ξύλινο τρενάκι.
 Εδώ θα μπουν οι ράγες, εκεί θα χτίσουμε σπιτάκι, το παπάκι θα ανέβει σε αυτό το βαγόνι.
Ο χρόνος προχωράει, η ζωή εξελίσσεται, οι δεσμοί μένουν ίδιοι,
Γι αυτό  λέγονται δεσμοί, επειδή μας κρατούν δέσμιους. Όσο και να εξελιχτούμε, όσο και αν ωριμάσουμε, πάντα μια μικρή λεπτομέρεια, μια μουσική, μια εικόνα, ένα γεγονός θα μας θυμίζει τους δεσμούς μας.

Πολλές φορές μικρές λεπτομέρειες σαν τις παραπάνω, με ξαναγυρνάνε πολλά χρόνια πίσω,
Μόνο που οι εικόνες γίνονται πιο καθαρές.
Ίσως επειδή έχω συνηθίσει να χρησιμοποιώ μέσα στα εγκεφαλικά μου κύτταρα, δεδομένα χωρίς κάποιο συναισθηματικό περιτύλιγμα και …

Τελευταίες αναρτήσεις

Σκόρπιες σκέψεις περί αγάπης

Βλέμμα προς τα πίσω

Συσχετισμοί

κοσμογονία

bride

απομόνωση

grief